بازی‌ها همیشه برای سرگرمی و پر کردن اوقات فراغت نیست، بلکه می‌تواند تمرینی باشد برای یادگیری مهارت‌های زندگی و شناخت بیشتر خود. یکی از بازی‌هایی که دانش‌آموزان در خانه‌ی مهارت‌های زندگی مجتمع آموزشی مهارتی فردیس مهر یاد می‌گیرند، «سلام ظهر بخیر دوستم» است. از آن‌جایی که برقراری ارتباط با دیگران مهارتی اکتسابی است، در قالب یک فعالیت سرگرم‌کننده می‌توان آن را آموخت و در زندگی واقعی به کار برد. حضور در مدرسه در کنار همکلاسی‌ها به تنهایی به یادگیری ارتباط اجتماعی منجر نمی‌شود بلکه برای آموختن آن باید زمان و انرژی صرف کرد.

این بازی به این شکل است که افراد به دو گروه تقسیم می‌شوند و هر کسی باید نام دوست خود را با صدای بلند به همراه ظهر بخیر بگوید و توپ را برایش ارسال کند. هر کسی باید حواسش باشد که همگروهی قرار است توپ را به کدام بازیکن بفرستد تا در صورت لزوم آن را به موقع دریافت کند. در اینجا توپ به عنوان اطلاعاتی برای برقراری ارتباطات سازنده به هم‌گروهی ارسال می‌شود. در واقع بازیکنان یاد می‌گیرند حواسشان باشد برای گرفتن اطلاعات، طرف مقابل آمادگی لازم را دارد و یا خیر. همینطور برای دریافت پیام و اطلاعات از دیگران آماده می‌شوند. پس از بازی مشاور روانشناس با طرح سوال‌هایی از دانش‌آموزان نظر آنان را در مورد احساسات‌شان جویا می‌شود، اینکه وقتی به درستی توپ را ارسال و دریافت می‌کنند چه احساسی دارند و در مورد فرایند بازی چطور فکر می‌کنند.

این بازی روانشناسانه شاید در نگاه اول بسیار ساده به نظر بیاید اما برای برقراری ارتباط موثر با دیگران، تمرینی برای گوش دادن فعال، تقویت دقت و تمرکز و یادگیری کار گروهی مفید است. این فعالیت برای کودکان 5 سال به بالا مناسب است و تمامی اعضای خانواده می‌توانند در آن مشارکت کنند و پس از آن نقش پرسشگر را بازی کنند تا کودکان را به درستی به سمت شناخت احساسات شادی، غم، ترس و … هدایت کنند.