از آنجایی که کودکان و نوجوانان با اجرای موسیقی و نمایش و در کل هنر دروس خود را بهتر یاد میگیرند و مفاهیم در ذهن آنها ماندگارتر خواهد بود، دانشآموزان کلاس چهارم فردیس مهر با گروهبندی به کمک معلمشان تمرین نمایش روباه و زاغ را اجرا کردند.
درس روباه و زاغ از سالهای گذشته در کتاب درسی ادبیات مدرسه قرار داشته و حالا نیز نسل جدید این درس را میآموزند.
اصل این شعر کوتاه و آموزنده از شاعر فرانسوی قرن هفدهم، «ژان دو لافونتن» است. چند شاعر آن را به فارسی ترجمه کردهاند که در کتابهای آموزش و پرورش ترجمهی حبیب یغمایی آمده است.
این شعر را با هم بخوانیم. شاید با خواندن آن شما هم خاطرههای مدرسه برایتان زنده شود:
زاغکی قالب پنیری دید
به دهان برگرفت و زود پرید
بر درختی نشست در راهی
که از آن میگذشت روباهی
روبه پرفریب و حیلتساز
رفت پای درخت و کرد آواز
گفت به به چقدر زیبایی
چه سری چه دُمی عجب پایی
پر و بالت سیاهرنگ و قشنگ
نیست بالاتر از سیاهی رنگ
گر خوشآواز بودی و خوشخوان
نبودی بهتر از تو در مرغان
زاغ میخواست قار قار کند
تا که آوازش آشکار کند
طعمه افتاد چون دهان بگشود
روبهک جست و طعمه را بربود
